♥ C H A M O M I L E ~

♥ K i s s i n g Y o u ~

.
.
.

♥ วันนี้เริ่มต้นทักทายด้วยเพลงของสาวๆ ฮ่าๆ Kissing You Baby~
ว่ากันด้วย เอนทรีนี้ขออุทิศให้แด่เรื่องของ "MR. KIM"
MR. KIM เขาคือใคร? เดี๋ยวท่านอ่านไปก็จะรู้เอง วะฮะฮ่า (ไอ้นี่กวน -__-")

♥ เรื่องของเรื่อง คุณชเวกับคุณคิม? เค้ามาถ่ายโฆษณา 12 Plus กัน
ตอนแรกที่รู้ว่า MR.KIM เป็นพรีเซนเตอร์คนใหม่นี่แทบกรี๊ด....

ดีใจ... ในที่สุดความฝันก็เป็นจริง คุณคิม ได้เป็นพรีเซนเตอร์ในไทยแล้ว เย้~

เอาละ เอนทรีนี้เราจะเล่าด้วยเรื่องการตามล่าหาคุณคิม(และคุณชเว) ล้วนๆ ฮ่าๆ

♥ เมื่อคืน...ตอนเที่ยงคืนกว่า เรากับตองวอน ก็ยังตกลงไม่ได้สักที เรื่องไปรับวอนบอม
ข่าวมันมีหลยกระแสมากๆ มีทั้งมาเสาร์ มาศุกร์บ่ายๆ สุดท้ายทนไม่ไหว
ก็เลยโทรไปเช็คซะเลย เอาซะกลางดึกเลย ฮ่าๆ พนักงานการบินไทยก็รับโทรศัพท์
ด้วยเสียงงัวเงีย ไอ้เราก็เป็นคนพูดไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว แต่ก็พอจับใจความที่คุยกับพนักงานได้ว่า

"MR. KIM KIBUM จะมาไฟลท์ 15.25 น. ค่ะ มาพร้อมกับอีกคนนึงชื่อ MR. CHOI SIWON ค่ะ"

ปรึ่ง! ตาสว่างทันที นั่นแน่ คุณพี่เค้ารู้ทันไม่ต้องรอให้เราถามถึงชายชเวต่อเลย ฮ่าๆ
แถมๆพี่แกยังเข้าใจว่าเรา คือ เอเจนซี่ หรือพวกไกด์ ที่จะมารับชายคิมและชายชเวไปทัวร์ซะอีก

เอ้า! เอาเข้าไป เข้าใจผิดแบบนี้บ่อยๆก็ดีนะคะ ฮ่าๆ

ปล. โค้ดลับอะไรนั่นหนูไม่อยากได้ T^T พี่ให้หนูมาทำไมอ่าค้า~

.
.
.

♥ พอทราบไฟล์ทที่แน่นอนเราก็ทำการนัดกัน...แล้วก็แยกย้ายกันเข้านอน (ตอนตีสามกว่า -__-")

ตื่นเช้า (สายแล้ว) เราก็พบว่า "ไปเรียนกฎหมายไม่ทันอีกแล้ว!"
แถมพอตอน 10.30 น. ตองยังโทรมาหา ถามว่า เราอยู่ไหน เอาแล้ว!
ก็เลยให้แม่รีบบึ่งรถไปให้เร็วที่สุด ตอนแรกกะแวะไปที่คณะก่อนไปเจอตอง
แต่ตองบอกว่าให้ไปเจอที่ดุสิตเลย ตองจะไปเซอร์เวย์ อ้อลืมบอกไป!
วันนี้ นัดกันแต่งชุดไปรเวทมาเค่อะ เนื่องจากไม่อยากโชว์สถาบันตอนตามนักร้อง ก้ากๆ

พอเรากับตองไปดุสิต อ้าว? ไม่เจอใครเลยวะเนี่ย? ก็ได้ข้อสรุปว่า มีแฟนๆบางกลุ่มอะ
เค้าก็รู้แล้วว่าจะมาบ่ายสาม ก็เลยไปรอที่สนามบิน เราก็เลย นั่งแท็กซี่กลับไปที่คณะอักษร
เพื่อไปรับเฟิร์นกะติ้ว แล้วก็รอก้อยขับรถมารับไปสนามบินสุวรรณภูมิกัน

เนื่องจากรถมันโคตะระติดมากที่พารากอน ก็เลยทำให้ก้อยมาถึงอักษรช้ากว่าที่นัดไว้
แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของก้อยอะ ความจริงพวกเราก็ไปรบกวนเค้าเอง ขอบคุณนะ
แล้วก้อยก็รีบขับรถไป ฮ่าๆ สนามบิน เฟิร์นก็โทรเช็คกับน้องเป็นระยะๆ
ว่าเค้าออกกันมานะยัง ฮี่ๆ ^^ แล้วพอใกล้ถึงสนามบินคุณเฟิร์นก็ได้รับโทรศัพท์จากน้องว่า..

"เค้าออกมาแล้ว!!!"

อ้าวเฮ่ย! ออกมาแล้ว แต่ช้านยังไม่ถึงสนามบินเลย ก้อยก็เครียด ขอโทษใหญ่ (ไม่ใช่ความผิดก้อย T^T)
ส่วนคุณตองวอนก็เครียดไปใหญ่สั่นไปทั้งตัว กลัวไปไม่ทัน.....ทุกคนในรถเริ่มตื่นตัว

แต่ในที่สุดก็ไปทันจนได้ แบบน่าเจ็บใจซะด้วย -__-" จะว่าไปแล้วคนมันก็น้อยดีแฮะ
น้อยกว่าตอนเราไปรับบิ๊กแบงเยอะเลย แอบงงเหมือนกันนะนี่ทำไมน้อยจัง

แต่ก็เอาเถอะ พอยืนรอที่ด้านล่างสักพัก กลุ่มของน้องเฟิร์นก็บอกมาว่าเค้าไปออกด้านบนชั้น 4
โหย กลุ่มเราก็เลยรีบวิ่งไปสิคะ แบบให้ไว ให้ถึงชั้น 4 ไวไว...
แต่รู้สึกได้ว่า กลุ่มที่รอด้านล่างจะยังไม่มีใครตามกลุ่มเรามา อืม แต่ก็มีน้องบางคนวิ่งมา

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ไม่ทัน ยังไงก็ไม่ทัน! ขนาดคนที่ไปทัน ยังแทบมองไม่ทันเลย (เอ๊ะยังไง?)
วิ่งขึ้นไปด้านบน นึกว่าจะได้เจอคุณคิม แต่มันไม่เจอนะสิ! ก็เค้าออกไปกันแล้ว แถมออกไปได้สักพักด้วย
น่าเจ็บใจคลาดกันนิดเดียว ไม่ใช่เพราะเราไปไม่ทัน T^T ไปทัน แต่ไม่ได้เห็นมันเจ็บใจเน่อะ ฮือ...

เอาวะ! ไม่ทันก็ไม่ทัน ก็ได้เว้ย ตองก็เลยโทรหาก้อยให้ขับรถมารับแล้วเราก็ขึ้นรถไป
ขับไปเรื่อยๆตามยถากรรมสุดๆแล้วอะ แต่เฟิร์นกะคนอื่นๆก็โทรเช็คกับรถที่ตามติดตลอด...
ว่าไปถึงไหนๆๆๆ มันน่าป่วงๆตรงที่ เหมือนมันจะไปดุสิต แต่ก็ขับเลยไป -__-"
จนในที่สุด เราก็ได้รับโทรศัพท์ว่า... รถวอนบอมนั้นขับวนไปเรื่อยๆ
แถวๆอังรีดูนังค์ ในใจก็เริ่มคิดเอาแล้ว ถ้าขับวนๆแบบนั้น คือพวกแกต้องการสลัดกลุ่มแฟนๆออกใช่ม๊าย~

แง่มๆ แล้วในที่สุด ก็หลุด คันที่เฟิร์นติดต่อด้วยคลาดกันกับคันของวอนบอมจนได้
สุดท้ายพวกเรก็เลยตัดสินใจเลี้ยวเข้าดุสิต เพื่อรอฟังข่าวต่อไป.....

♥ คำถามในใจเกิดขึ้นมากมาย แกจะวนรถแถวอังรีดูนังค์ทำไมวะ? พวกเราก็นั่งเถียงกันในรถ
เรากะตองก็เถียงว่า เพราะวอนบอมอยากไปหาพวกเราที่คณะรัดสาดไงฮ่าๆ
ส่วนเฟิร์นกะติ้วก็บอกว่าไปหาที่คณะอักษรเหมือนกัน แต่ละคนคิดไปได้

งานนี้เลยมีศึกชิงวอนบอม เด็กรัดสาด vs เด็กอักษร
(ปล. พอดีคณะของพวกเรามันติดถนนอังรีดูนังค์พอดี๊พอดี ฮ่าๆ โมเมซะเลยๆ)

♥ เอาละ ไร้สาระมากไปละ สรุปไปจอดรอที่ดุสิต เพื่อ... ไปเข้าห้องน้ำกัน
ก้ากๆจริงๆ ไปเข้าห้องน้ำ แล้วเราก็เห็นเด็กถือป้ายรอตรึมเลย ก็สงสารงะ
แบบก็พอจะคิดกันได้แล้วว่า ขับวนแบบนั้น วอนบอมมันไม่เข้าดุสิตแน่ๆ -__-"

เฟิร์นก็รอฟังข่าวอยู่ ระหว่างที่เดินออกมาจากโรงแรม เจอเด็กกลุ่มหนึ่งนินทากลุ่มเรา
ประมาณว่า กลุ่มเราเข้าไปในโรงแรมได้ไง เค้าไม่ให้เข้านี่?

เอ้า! คิดไปได้ ก็ตอนเดินเข้าไปไม่เห็นมีคนห้ามเลย จะไม่ให้เข้าได้ยังไง
แถมเดินเข้าไปยังมีเด็กบางกลุ่มไปนั่งรอกันเลยเหอะ ก็น้องอยากไม่ใช้ขาเดินก้าวมาในโรงแรมเอง
เง้อ เซ็งชะมัด อีกอย่างถ้าวอนบอมมา มันคงไม่ให้พวกเราเดินเข้าโรงแรมสบายใจเฉิบแน่ๆ
ก็ต้องกั้นไว้ไม่ให้เข้าแหละ เหอๆ ก็เลยเริ่มมั่นใจว่าคงไม่เข้าดุสิต ชัวร์ๆ

♥ สุดท้ายสายของเฟิร์น(ก้ากๆ) ก็โทรมารายงานว่า ตอนนี้วอนบอมไปโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์กัน
โฮก รีบกระโดดขึ้นรถทันทีแล้วขับไปเซนต์หลุยส์ เอิ๊กๆ ในใจทุกคนก็ภาวนาขอให้ทัน
เอิ่ม เดี๋ยวจะงงนะ คือเค้าไปเซนต์หลุยส์เพื่อไปเช็คร่างกายของวอนอ่าค่ะ ^^

แต่สุดท้ายก็ไม่ทันโว้ย!!! ก็ไปจอดรถรอแถวๆโรง'บาลแหละ รอคนโทรมาบอก
สุดท้ายก็มีคนโทรมาบอกว่า วอนบอมไปกินข้าว ร้านเดียวกะทงบังเลย
ร้านที่ต้องไปเกาะต้นไผ่ดูแหละ ฮ่าๆๆ ก็เลยรีบบึ่งรถไป เอิ๊กๆ -__-"

ภาวนาขอให้มันกินกันช้าๆหน่อยเง้อ... แต่ตอนขาไปอะไปไม่ถูก
แต่ก็ได้รุ่นพี่ที่คณะช่วยบอกทางไปให้โดยขับรถนำไปอ่าๆ ขอบคุณนะคะ

แล้วก็ไปถึงที่หมายจนได้ เห็นแฟนๆบางกลุ่มรออยู่แล้ว ก็เลยเบาใจว่ามันยังไม่ออกมากัน
เราก็นั่งรอนั่งเม้าท์กันไปเรื่อยๆ พอวอนเดินออกมาที (ที่เป็นกระจกใสสามารถมองเห็นได้อะ)
คนก็ไปรุมยืนดู เราก็นึกว่าแม่งไรวะ ไม่เห็นเลย ที่ไหนได้ กูเห็นวอนเต็มๆ! เสื้อเทาหล่อชิบ!
แต่ในใจก็คิด เอ๊ะ ไม่ได้มาดูวอนนิหว่า มาดูบอมเว้ย ฮ่าๆ ก็เลยพยายามเหล่บอม
แต่ไม่เห็นแฮะ เห็นแต่วอนคนเดียว โอยคำภาวนาเป็นผลหลังจากการตามมาครึ่งวัน
ได้เห็นจนได้ เห็นคนเดียวก็ยังดีกว่าไม่เห็นเลย เพราะเราไม่ตามไปต่างจังหวัดอะ แหะๆ

พอมีกระแสแฟนๆเดินไปออที่ประตู เราก็เลยเริ่มตื่นตัวว่าพวกมันจะกินเสร็จแล้ว ฮ่าๆ
ก็เลยรีบหามุมเหมาะๆ แล้วก็เหมาะแหละ มุมเหมาะๆของเรามันเห็นเข้าไปในร้านด้วย
แล้วก็เห็นตอนเดินออกมาด้วย โฮก พอตอนวอนกะบอมเดินออกมาแถวๆประตูเท่านั้นแหละ
เราก็กรี๊ดสุดเสียง ตะโกนคิบอม~ อ่า นี่ขนาดยังไม่เดินออกมา ยังทำให้เรากรี๊ดขนาดนี้ โอ้ว~

เราก็เหล่บอม โฮก เสื้อดำ หมวกดำ หล่อ แถมยังยิ้มแก้มแตกอีกด้วย น่ารัก น่าฟัด? เฟรนด์ลี่
โอ้ยคิมคิบอมแกจะหาเรื่องช้านไปไหน หาเรื่องหัวใจช้านงะ อิอิ >w<
จริงๆนะ เหมือนหลงไปเลยอะ เจอบอมยิ้มให้แฟนๆเคลิ้มมากๆ

ส่วนวอนไม่ต้องพูดถึง ก้มหน้าก้มตาคุยโทรอย่างเดียว โฮก โทรหาใครค้าๆ
ส่วนบอมก็ยิ้มแฉ่ง โอย หัวใจจะวายมันละลายไปแล้วกับยิ้มบอม
รู้สึกเหมือนเครซี่บอมมากขึ้นกว่าเดิมล้านเท่า (ซองมินอย่างอนน้า)

คิมคิบอมชอบมาทำให้ใจสั่นตอนมาไทยอ๊า เป็นแบบนี้ทุกทีเลยน้า T^T
เฮ่อ.. จากที่คิดว่าจะไม่ได้เห็น ก็ได้เห็นจนได้เน่อะคิบอม บอกแล้วว่าแกกับฉันหน่ะ
มันเนื้อคู่กันเว้ย ก้าก เอาเถอะ ยอมเป็นเนื้อคู่ฝ่ายเดียวก็ได้วะ ฮ่าๆ

แต่คิบอมน่ารักจริงๆน้า ไม่ไหวแล้วมาไทยบ่อยๆสิ รักบอมจังเลย >w<

พอวอนบอมขึ้นรถตู้ไปปุ๊บเราก็ยืนโบกมือลากัน อิอิ เพราะสองคนนี้เค้าจะไปตะลุย
ต่างจังหวัดกันแล้ว เราก็ไม่อยากไป คือตั้งใจไว้ว่า ขอแค่เห็นเสี้ยวหน้าบอมก่อนไป
ถ่ายโฆษณาก็ได้ อยากเห็นจริงๆ T^T แล้วก็ได้เห็น เง้อ....

ปล. ตอนนั่งรถตู้ผ่านรถก้อยทำไมไม่เปิดม่านย๊า ช้านอุตส่าห์พราวทูพรีเซนต์มาสด้า ฮ่าๆ

.
.
.

หลังจากได้เห็นวอนบอมจนอิ่มใจ (แทนอิ่มท้อง เพราะหิวข้าวอยู่) ก็ต้องขอบคุณก้อยอีกแล้ว
ที่ไปส่งเราที่สยาม ขอบคุณมากๆนะจ้า ^^ ก้อยขับรถเก่งมากๆเลยอะ

เราก็แยกย้ายกับตองแล้วก็ติ้ว ส่วนเรากับเฟิร์นก็ไปกินบะหมี่เลขแปดที่สยามต่อ
คิดอะไรไม่ออก ก็แดกบะหมี่เลขแปด นี่แหละคติเรา ฮ่าๆๆ

กว่าจะแยกกับเฟิร์นก็สามทุ่มแล้ว ฮ่า เป็นอีกวันหนึ่งที่เราได้ออกเดทกันเย้ย -__-"

♥ กลับมาบ้านก็เพ้อถึงบอมอีก ซองมินช่วยด้วย!
♥ ขอบคุณมิสเตอร์คิมจริงๆนะ ชอบอะ น่ารักแบบนี้เรื่อยๆน้า~
♥ ขอบคุณเฟิร์นอุตส่าห์ทนช้านหว่านล้อม จนยอมไปด้วย ฮ่าๆ ก็แกมันวงใน
♥ ขอบคุณก้อยสำหรับสารถีที่ดีมากๆ ขอบคุณตอง ติ้ว พี่พัด บลาๆ นะค้า สนุกจริงๆ^^
♥ พ่อโทรมาถามว่า เป็นไงมั่งละไปตามซุปเปอร์จูเนียร์?
♥ เราก็เลยตอบไปว่า "คิบอมน่าร๊าก~" พ่ออุดหูแทบไม่ทัน ฮ่าๆ ลูกสาวเอาแต่เพ้อ~
♥ รักพ่อแม่ รักแฟมิลี่ รักเพื่อน รักน้องหมูสีชมพูนะจ๊ะ จุ๊ฟ
♥ อย่าลืมรักคิมคิ กับ ซองมินนะค้า~

♥ KMTH Family จะไปกินติมกันไหม? อิอิ >w<

.
.
.